Zorba, kibir'in çocuğudur,
Tiksindirici kâsesinden içer
Umursamazlık ve kendini beğenmişlik,
Ta ki yüksek zirvesinden baş aşağı
Umutların tozuna çakılana dek.
Dönmüyor devran be oğlum,
Zalim zulmüyle, gariban acısıyla kalıyor
Umut, kendimizin bile inanmadığı, koca bir yalan..
Ne yarın herşey güzel olacak ,
Ne de bu sızı dinecek..!
Çağ yangın çağı ,
Ne desem az,
Ne yapsak eksik kalacak.!
Bildiğim,
Susan herkes bu acıdan payına düşeni alacak.!!
(Alıntı)