İnsanlar yaşadıklarının çok geç farkına varırlar. Bu farkına varış bir yenilgi ya da bir kaybedişle başlar. Aklının sesinden bir an olsun çıkmaz istemezken bazen kalbinin sesine yönelirsin ama aklın rahat bırakmaz durdurur seni çünkü asıl korkak olan insanın aklıdır. Kalbin korkusu akla karşı koyamadığından ileri gelir. Çocuk kalsak hep aşık oluruz çünkü o dönemde kalbimiz aklımızı önemsemez. Büyüdükçe aşkı unuturuz, işin içine akıl karışır ve hesaplar devreye girer. En basiti kırılmaktan korkarız ve kalbimizin sesini duymayız.
Kalbine bir şans ver çünkü korkak bir kalp aşkı tadamaz ve aşksız bir hayat aslında hiç yaşanmamıştır.