Birbirinden güzel çiçeklerle dolu bir bahçeye girdiğini düşün , bahçeyi tamamen dolaşmadan gözüne ilişen ilk güzel gülü kopardın. Başlarda gül sana çok güzel, eşsiz gibi gelir çünkü beğendin biraz daha yürümeye devam edince daha güzel çiçeklerin olduğunu gördün; elindeki gülü kenara atıp öbür çiçieği kopardın. Ve yine o duyguları hissediyorsun. Merak içinde gezmeye devam ediyorsun o da ne(!) daha güzel bir çiçek. Dayanamayıp onu da koparıyorsun ve yine o müthiş(!) duygular, açgözlülükle yoluna devam edip daha bir çok çiçeği koparıyorsun peki koparılıp kenara atılan bunca çiçeğin suçu ne ? Duygularından bihaber,açgözlü ve güzelliğin ne olduğunu bile bilmeyen aciz bir insanın suçu hepsi…