İnsan yazgısı, payına düşene katlanmaktan, sunulan kaséyi sonuna kadar içip bitirmekten başka nedir ki? ( kara sevdaya tutulan Wertherin inanılmaz duygu tanımları muhteşem öyle ki biz de yaşadık ama bu kadar güzel tarif edemezdik di mi ?)
“Biz insanlar, sırlarımızı kendimize saklar, en yakınımızla bile paylaşmamayı prensip sayar, kendimizle övünürüz ama zaman olur yeni tanıdığımız birine tüm sırlarımızı açmaktan hiç çekinmeyiz.”
Biraz sonra da “ vatandan kurtuldum” dedi, “ papazlardan kurtuldum, paradan kurtuldum, nefretten kurtuldum; silkiniyorum . Silkindikçe de hafifliyorum. Nasıl söyleyeyim sana? Kurtuluyor , “ insan oluyorum.” ( Yazarın zayıf olay örgüsü mevcut bence ama hayatın gerçeklerinden o kadar çok söz ediyor ki kitaptan alınacak
onlarca cümlelerden birkaçını alıntılayabiliyorum.)