Elbette,o her zaman haklıdır,o Hıristiyandır,o yüce gönüllüdür!Evet,alçak,iğrenç adam! benden başka hiç kimse bunu anlamaz ve anlamayacaktır;ben de kimseye anlatamam.Dindar, iyi,ahlaklı,namuslu,akıllı bir adam diyorlar; ama onlar benim gördügümü görmüyorlar.Sekiz yıldır hayatımı nasıl mahvettiğini,içimde canlı olan her şeyi nasıl boğduğunu,benim aşka gereksinimi olan capcanlı bir kadın olduğumu bir kez bile düşünmediğini bilmiyorlar.Her adımda beni nasıl aşağıladığını ve yaptığı şeyden hoşnut olduğunu bilmiyorlar. Yaşadığım hayatı haklı çıkartmak için bütün gücümle çabalamadım mı?onu sevmeye,kocamı sevmek olanaksız olunca oğlumu sevmeye çalışmadım mı?Ama zaman geçti,artık kendimi aldatmayacağımı,dipdiri bir kadın olduğumu,
bunda benim suçumun olmadığını,Tanrı ‘nın beni böyle yarattığını benim için sevmenin ve yaşamanın gerekli olduğunu anladım.Şimdi ne olacak?