Bakın şu gereksizlere! Safralarını kusar dururlar ve her zaman hastadırlar, kustukları pisliklere gazete derler. Sürekli birbirlerini yer ve bir türlü hazmedemezler.
İşte ben buna devlet derim, iyilerin ve kötülerin yani herkesin kendi zehrini yudumladığı yer. Devlet herkesin yavaş yavaş kendi intiharına hayat denilen yerdir.
Gereğinden fazla insan doğuyor. Devlet işte bu gereksiz olanlar için var edildi.
Bakın bir, nasıl ayartıyor devlet bu gereksizleri ve nasıl ezip geçiyor onları!
Her erdem diğerini kıskanır. En korkunç şeylerdendir kıskançlık. çünkü erdem kıskançlıkla yok olur.
Kıskançlık aleviyle çevrilen kişi, sonunda akrep gibi, iğneyi kendine sokar.