Serra Göçülü
@Serragcl
Per aspera ad astra
Belki de insanlar kendi kendilerini düşünmek, hayaller kurmak için yeteri kadar yalnız kalamadıklarından anlayışsız oluyorlardı.
Reklam
Bir şeyler olmasını bekliyordu insan, bir değişiklik.
“Bir gün sana dünyada dayanılacak tek şeyin sevgi olduğunu öğretecem.”
Nasıl kolayca söyleyiveriyor bunu. Sevmek! Kelimelere herkes kendine göre bir anlam, bir değer veriyor galiba. Bu değerler aynı olmadıkça iki kişi iki ayrı dili konuşuyorlarmış gibi olmuyor mu?
Kornasını ötekilerden başka öttüren bir şoför, çekicini başka ahenkle sallayan bir demirci bile ikinci gün kendi kendini tekrarlıyordu.Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı.Çoğunluk çabadan, yenilikten korkuyordu.Ne kolaydı onlara uymak!
Reklam