S.
@Sertaap
O dönemde diyordu Marianne, “Yalnızlık öyle sert ve kırılgan hale geliyor ki, kurumuş bir kurabiye gibi yutması mümkün değil.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yokluk çoğunlukla birinin varlığıyla karşılaştırıldığında utanç verici hale geliyordu.
İşitilen şey, görülen şeyden daha dehşet verici olabiliyor sanki. Sadece sözcükler ölüm gerçeğini kesinleştirebilir. Biri ‘o öldü’ demediği sürece hala bir umut vardır.
Evsiz yaşamayan sadece insanlar değildir, evler de insanları olmadan yaşayamaz.
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?