Psikiyatriye deliler değil, akıllılar gelir, dediğimde insanlar bana güler ama bu sözün altında yatan gerçeği onlara mutlaka, ayrıntılı olarak anlatırım. Derim ki, iç dünyasında bir şeylerin yolunda gitmediğini, bir yerlerde bir yanlış olduğunu fark etmek için kişinin akıllı ve duyarlı olması gerekir. Keşke herkesin farkındalığı bu kadar yüksek ve herkes bu kadar duyarlı olabilse!
Bir insanı annesi bile sevmezse, başkaları sever mi?
İnsan değerli olmayı sevile sevile, sayıla sayıla öğrenir. Bu konuda biz bize yetmeyiz. Dışarıdan destek gerekir.
Karşısına böyle bir adamın çıkması sadece bir tesadüf mü acaba, yoksa bilinçdışı bu kıza oyun mu oynuyor. Yani düşündüklerini, korktuklarını ona zorla arayıp bulduruyor mu? Bütün bunlar asla sevilmeyeceğine olan inancını kanıtlama çabası mı yoksa?