Tüm çiçekler bilirdi yaprağın arzusunu
Susmakla yetinirdi leylaklar
Mekanı değildi
Zamanı değildi
hiçbir başkaldırı güzel değildi
toprağın kucağı kadar vefalı değildi yeniden doğmak
Hiçbir iklim değildi sonbahar kadar mevsimi yalnızların
Ayrılık değildi güllerin vedası
Birikendi umut, kuru dalların eteğindeki çiğ tanelerinde
Ve onuruydu gölgesizlerin,her ağaç gövdesi…
Ben dil bilmem, mevsimim anlatırdı benim derdimi…Her hüzün sancısında
Her sonbaharda
Ağaçlar acır,rüzgarlar savurur, dallarım sızlar ve yine baharlar sonar
Veda ederdi bana bir yolcu
Yaprağım ağlardı her yol ayrımında…🍁✍🏻