Ah benim kadim yokluğum…
Gözümün değdiği dağlar ardınca uzanmış göçebe umudum…
Sen bilmezsin kaç bahar oldu…
Bin iklimin çölüne gurbet turnalar uğrar oldu bu şehre
Gözlerim…
Suskun ağıtlar yakarken,hatrına kan ağlayan yaşlarda doğdu her yeni gün…
Sen bilmezsin…
Yarınlarda heba oldu,zifir kaldı çocuk yanım
Harabe evlerin hüznüne kuruldu dilsiz saatler
Yıkıldı yurdumun ağlama duvarları
Kanadıkça kurdeşen döken yalnızlığımla avuntuyu ördüm yeniden…
Sen bilmezsin…
Bir ben kaldım yanımda…
Eğreti hayallerin ezberinde kaldı
Nisyana daldı tutunduğum…
Ah benim kadim yokluğum…
Sen bilmezsin deyip de durulduğum…
Seyrelmiş sevinçlerde kaldı hüznümün habercisi
Bir başka bahara kaldı tebessümün çehresi…
16/11/22
✍🏻🍁