Günün aydığını söylüyorlar Marinda!
Kaç zaman önce penceremin güneşliğini açtığımı hatırlamıyorum…
Odada sıcaklık artıyorsa ve etraf bir öncesine göre görünür hale geliyorsa gözlerimin ve kalbimin acısını fark etmeye başlıyorum…
Birkaç yudum su içiyorum baş ucumdaki plastik şişeden…O da hep içinde biraz var olan oluyor,hiç boş görmüyorum…Dünden kalma oluyor her şey…
Açlığım,uyanıklığım,acım,gözyaşım…
Dünden kalma oluyor hep bir yanım
Gün aydı diyorlar ya yine…
Dünden kalma benim zamanım…Ah’ım…
Ben dünden kalma bir insanım
Artık tebessümlerden kalma uyanık bir ağrı ile
Şimdi tekrar acıyı uyutalım…
🍁✍🏻