Ben ölünce
Sakın ha hindibalarımı üzmeyin…
Rüzgar ile vedasını bekleyin…
Kışın sert yüzüne küsmeyin
Kuru yaprakları da çiçekler kadar gönülden sevin, ki onlar ruhuma vefayı belletenlerdi bana…
Allah’ın çer çöp olarak andığında dahi sanatının inceliğini görüp sonbaharı kucaklayın…Ben onun her gelişini kalbimin atışı hızlanarak eski bir dostun izini sürer gibi heyecanla beklerdim…Geldiği zaman gözlerim dolar, buğulu gözlerle dinlerdim sesini…
Ben öldüğüm zaman
Hâlâ hüzünlenebilenlerden olun…Hüznüme sırtınızı dönmeyin
Gözyaşlarınızı sahiplenin…En çok da benimkileri…
Kelimeleri önce gözlerden dinleyin
Ki ben çoğu zaman gözlerimle konuşurdum…
Kiraz çiçeklerimi incitmeyin
Unutmayın, ben de onlar gibi en güzel halinde dökülen bir çiçektim…
Ve son olarak her zaman istediğim gibi
Beni hüznümle hatırlayın…
Hüzün makamımdan bir sevinçle…🍁✍🏻
29/09/25. 03.05