Bazı insanlar herkesten sakladığı,kendine bile itiraf edemediği,bastırdığı,en gizli,çirkin yanlarını size gösterirler…Bunu bilmek,farkında olmak ve ispat edememek korkunç bir şey…
Her gelişinde sana özenle mısralar dizen ben…
Zamanın deveranında senden daha yorgun düşmüş benliğim…
Zannederdim ki tüm hüzünler sana savrulur rüzgarlar taşır hüzün mevsimini
Bir sen açarsın evini
Bilirsin, dökmeyi pek sever her gelen
Sen de dökülmeyi…
Sevdiğin
Vefa bildiğin
Toprağın kadim bekleyişi…
Bu Eylül elim tutmuyor sana dökülmeye
Yüküm yükünden ağır
kıyamıyorum gelişine…
Bırak bu sefer ben kucaklayayım yaprağın o veda sergisini…
Ben rengine bulanayım kırgın dallarının
Ben sırtlanayım ayaklar altına alınmış nahif haysiyetini…
Kimse duymasın o kırılmış sesini…
Ezilen yalnız mevsimi beri duranlar olsun bizden…
Biz dallarda duyulan şarkımızla
Toprağa kavuşan suskun yanımızla öyle zarif
Bir dahaki gelişinde kanadını sarmış ol gel derdim ya sana🍁
Bu sefer hiç değilse yaranın üstüne yara katmadan,kanatmadan gel…
Ve şimdi bırak yaşarken nasıl okunduysa bizde nezaket
Ölümümüz dahi olsun bir zarafet…
🍁✍🏻
01/09/25
#Sonbahar karşılaması
#Eylül
İşte sen dokunduğum ruh,
Olur da hatırlamak geçerse içinden
Her kırılmış dalım sana getirsin beni,
Her kurumuş yaprak sana savursun içimi...
Her hüznünde beni kat peşine...
İyisi mi,
Her sonbaharda beni hatırla sen...🍁
22/10/20
🍁✍