Dün gece sokaklarında tekbaşınalığımın o hüzünlü tadını çıkara çıkara yürürken, ansızın içimdeki o kırgın, o yenilmiş, o beni hep küçümseyip suçlayan sese yakalandım yine. Gel, dedi bana, heyecan dolu bir öfkeyle, hayatı sevelim öyle mi, içimizdeki çocuk örselenmesin, hayallerimizin kapısı örtülmesin,