Seht
@Seth__
Sevince yaralanırdı o. Ama yarası henüz iyileşmeden yine sevmeye koşardı. Yaralanmaya… Çünkü bir yaban gibi severdi o. Sanki bu dünya onun kabilesi, kendisi kabilenin kraliçesi, sevdiği insansa, sanki henüz bir kazadan kurtulup kabilesine sığınmış, sevgiye ve şefkate muhtaç, korunması gereken ve hep giz dolu bir varlıktı…
Bu yüzden, duygularını alışveriş dünyasının kurallarına indirgeyen şehirlilerin oyunlarını hiç öğrenmemişti o… İyileştiren bir ısrarla ve şefkatle bakardı sevdiğine. Hayranlıkla. Bir yaban gibi sürekli dokunurdu ona. Bir hastanın ateşini ölçer gibi. Hep kulak kesilirdi sevdiğinin içinden geçen nehirlerin, trenlerin, rengarenk gemilerin sesini duyabilmek için… Her sevgisiyle önce kan kardeşi olmak isterdi. Kanını ve ateşli sırlarını paylaşmayı severdi. Severken ve paylaşırken yorulmayı da… Yanakları yorgunluktan hep yanardı. Dizlerinde çocukluğundan kalma çimen izleri, çimen kokuları hala dururdu. Parmak uçlarında bıçak çizikleri olurdu hep. Bileklerinde, atardamarlarının üzerinde ise derin, ama nedense kimseyi ürkütmeyen masum ve hüzünlü bıçak izleri vardı… Evet, yaşamayı ve sevmeyi çok sevdiği için intiharı çok denemişti…‘’Yaşamaya aşığım’’ derdi… Ama terk edilince hep bana gelirdi. Şaşkın, öfkeli, isyan dolu. Ve sorardı beş yaşındaki bir kız çocuğunun ısrarlı merakıyla: ‘’ Söyler misin, insanlar neden sevmekten bu kadar korkuyor, sevmekten ve bağlanmaktan? Neden biri onları çok sevince telaşla kalplerini kapatıyorlar?..’’
Böyle söyledikten sonra nasıl da acıyla sarılırdı bana. Göğsümde saatlerce ağlardı. Zorlukla çıkardı ağzından sözcükler: ‘’ çok bir şey değil, birazcık ilgi, birazcık sevgi bekledim ondan. Emin değilmiş bana olan sevgisinden. Ona çok bağlanmamam gerekirmiş, yoksa sonra çok üzülürmüşüm. Böyle çok sık değil, birbirimize ihtiyaç
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
yüzünün yarısı çocuk
yarısı geçkin bir kadın
yüzünün yarısı öbür yarısına ağlıyor
yüzün kendisini arıyor
aşk kaçmış gözlerine
yaşanmamış yılların sana ağlıyor
zaman parçalanırken ellerinde
ölü kelebekler yastığın oluyor
ölü kelebekler
hepsi daha değerli erkeklerinden
erkeklerinin kanıyla beslenen
ölü kelebekler
hepsi daha değerli ömründen
Yaktın masum hirslarını geliyorsun oysa bir bilsen, seni ona tasıyan sehir saçını bağladığın iple bile alay ediyor Ah! bir bilsen herkes tetikte; sense böyle hesapsız, böyle sevinçle
Ah! bir bilsen
sadece güzelliğin tutuyor acımasızlığın kapılarını
Yaktın masum hırslarını geliyorsun, sehirden bir çocuk sevdin vine...
bir sürü inisiyasyon merkezinde bilgi aldıkları
Nil Vadisi halkı, eski çağların başka
halklarından, yalnızca dünyanın en olağanüstü
uygarlığına sahip olmakla değil, ölülerine
gösterdikleri aşırı ilgiyle de ayrılır Toplumsal,
siyasal, dinsel yaşamlarına kesin kurallar
egemendir. Bu yaşam, ölüm kapılarının eşiğinde
her canlıyı bekleyen ikinci doğumdan sonraki
diğer hayata oranla ayarlanmaktadır.
Kölpaktchy, Eski Mısırlılar’ın “çok büyük bir
lahit gibi” düşündükleri evrenin, öbür dünyanın
sırrı ile gerçekten büyülendiklerini
söylemektedir. Osiris’in bu evrenin merkezinde
olduğuna ve ülkelerinin, gökteki evrenin bir
bölümünün yerdeki izdüşümü olduğuna
inanıyorlardı.
İnisiyatörleri (öğreticileri) ölümden sonra
kozmik ısınmaların ritmine iştirak edeceklerini,
ölüm olayının aslında bilinç değişiminin
görünüşlerinden sadece biri olduğunu
öğretiyorlardı. Bu bilinmeyeni, bu bizdeki
görünmezi, herkes mezarındaki yeni
doğuşundan sonra daha mükemmel bir hal
içinde hissedecekti. Ölüler dünyasını yaşayanlarınkinden çok daha iyi öğrenmiş olan
inisiye için, her an uğraştığı öbür dünya, geçici
olduğunu bildiği bir varlığın ideali oluyordu.
Uygun anda tanrıların iradelerine uyabilecek,
yeryüzündeki hayatını saf halde onlara takdim
edebilecekti ki bu da, sonuçta, milyonlarca yıllık
ebediyeti karşısında çok az bir şeydi. Her durum
Daire Sembolü
Karnak’taki küçük Khonsu tapınağında,
büyük tanrı heykelinin yakınında ilgi çekici
bir dizi kabartma vardır. Orada dev mezarlar olan piramitlerin önünde, onları
koruyan Sfenks’in arkasında güneş ve
tanrıların “çifte yaşamını” simgeleyen yılan
tarafından taç giydirilen Horus görülür. IV.
Ramses, Amou ile birlikte oturan dişi,
Tanrıça Ament’e “gizli” bir heykelcik
hediye etmiştir; tanrıça, firavunun gözleri
arasına, üst ucu oval ve delik olan bir haç
uzatmaktadır. Bu üst bölümü delikli haç
gelecek milyonlarca yılın simgesidir.
Üstteki yuvarlak ne başlangıcı ne sonu
olanın mükemmel imajıdır; sonsuz olan
ruhu temsil eder; çünkü o, tanrıların ruhsal
cevherinden çıkmıştır. İnisiyenin girdiği
transı ve daha çok ölüm halini gösterir.
Bazı tapınaklarda namzetin “haça
gerilişi”, inisiyenin bir yatak üzerine
rahiplerce haç şeklinde yatırılmasındandır.
Tanrıça Ament’in, üstü delikli haçı
firavunun gözleri arasına koyduğunu
söylemiştik. Bu büyü haraketinin kendine
göre bir anlamı vardır. Gerçekten Paul
Brunton “L’Egypte secröte: Gizli Mısır” adlı
kitabında ısrarla şu hususa işaret etmektedir : “Kaşlar arasında işaret edilen nokta pineal
guddenin* yerini gösterir. Guddenin
karmaşık işlevleri henüz aydınlanmamıştır.
înisiye eğitiminin ilk basamaklarında,