Seval D.

Reklam
Bir zamanlar duymuştu, insanın her hücresi yaşamı boyunca defalarca yenileniyordu, öyle ki birkaç yıl içinde asıl bedenden geriye hiçbir şey kalmıyordu. Yani bir anlamda küçük çaplı bir yeniden doğuştu bu. Peki parçalarımız sürekli değişim halindeyse, bütününde bir sürekliliğin varlığını kabul etmek mümkün müydü? Zaman geçtikçe aynı kalan, kökünde ve temelinde değişmeyen öz müydü?
Sayfa 34·Kitabı okudu
Alma, gözüne hiç bu kadar güzel görünmemiş ve Mahler kendini hiçbir zaman bu ölçüde lüzumsuz hissetmemişti.
Sayfa 27·Kitabı okudu
Nesnelere kulak vermeli, sonra da kıçının üzerine oturup çalışmalıydı insan, işin sırrı buydu.
Sayfa 21·Kitabı okudu
Saçmalıktı tabii bu, gelgelelim böyle şeylere inanmak bazen işe yarıyordu.
Sayfa 9·Kitabı okudu
Reklam