Sewalsl
@Sevalwsl
kirik kalpler mezarligi
Şu anda okuduğu kitap
“Ayzer gelmiyor mu?”
“Onu bilirsin. Gökyüzüyle değil yeryüzüyle ilgileniyor.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yüzü ter içinde kalmıştı, bakışlarına panik ve çaresizlik vardı. “Alina...”
Sonra gözleri –zeki, ela gözleri– karardı.
“Nikolai?” diye fısıldadım.
Nikolai, Karanlıklar Efendisi’ni rezil etmişti. Şimdi de Karanlıklar Efendisi kibar, zeki ve asil prensimi alıp onu bir canavara dönüştürmüştü. Ölüm, Nikolai için bir lütuf olurdu.
Zamanla mutlu olabilirdik. İnsanlar her güne âşık oluyordu. Belki de aşk bir batıl inançtı, yalnızlık gerçeğini kendimizden uzak tutmak için ettiğimiz bir dua. Başımı geriye yatırdım. Yıldızlar birbirine yakın görünüyordu ama aslında aralarında milyonlarca kilometre mesafe vardı. En nihayetinde belki de aşk inanılmaz parlak ve asla ulaşamayacağınız bir şey özlem duymaktı.
Bu gece ise bu fazla sessiz odada sadece kaybın acısı ve bir çanın çalışı kadar derin ve keskin olarak bildiğim bir şey vardı: İyi bir şey yok oldu.
Merdivenlerde Genya'nın elini yakaladım. “Ne fısıldadın? Kral’ın kulağına?”
“Na razrusha’ya. E’ya razrushost.” dedi. Ben mahvolan değilim, mahvedenim.
Kaşlarımı kaldırdım. “Hatırlat da seninle ters düşmeyelim.”
"Tatlım,” dedi, yara izli yanaklarını sırayla bana dönerek, “Düz tarafım kalmadı ki zaten.” Sesi neşeliydi ama hüzün de vardı. Kalan tek gözüyle bana göz kırpıp merdivenlerde gözden kayboldu.