Demek hayat boyle iki adim ilerisi bile gorunmeyen sisli ve yalpali bir denizdi.Tesaduflerin oyuncagi olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardi?Kullanamadiktan sonra ğogsumuzu dolduran hissler ve kafamizda kimildayan dusunceler neye yarardi?Yasayimiza ve etrafimiza sekil vermek arzusuyla dunyaya gelmekden ise heyatin ve muhitin verdiyi sekli kolayca alacak kadar bosh ve yumsal olmak daha rahat , daha makul degil miydi?