Ders hayal kırıklığı olursa onu öldürürüm diye düşündüm ama neyse ki oldukça ilgi çekiciydi. Eğitmen beni defalarca güldürdü, yazdığım şiiri iki kere övdü. Bu yüzden yaşamasına izin verdim.
Bu kitapla alakalı düşündüğüm ilk şey nostalji sanırım ya da doğru tanımlaması bu mu tam emin değilim. Tatlı naif bir aşk, dostluk ve büyüme kitabıydı bence. Colton ve Lily'nin birlikte büyümesi, öğrenmesi okuması çok keyifliydi. İnsanın sıcacık hissetmesini sağlıyor. Nostalji kısmına gelirsek bu kitabı okurken bir yandan da şunu düşündüm son zamanlarda çıkan hiçbir aşk romanı bu kadar naif, bu kadar çıkarsız değil. Evet diğer aşk romanlarını okumayı da seviyorum ama böyle naif kalmış kitapları özlemişim. Daha saf, daha masum... Sanırım böyle kitaplar artık yok, varsa da benim gözümden kaçmış.