Gün oldu yanlış zamanlarda, yanlış kapılardan döndüm. Yasak elmalar tattım kuytularda... Bıçaklar kesmedi de tenimi, bir kötü sözle öldüm. Kuşaklar, kentler, sevdalar arasında yoruldum. Gün geldi; duruldum. Zaman sardı yaralarımı, kinlerimi hafızama gömdüm.
Hamdım, oldum. Sevdayı en umulmadık yerde buldum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Unutmayın; depresyonun ve yalnızlığın çağında, sabırsızlığın da, uyumsuzluğun da, dertleri yenmenin de, hayata direnmenin de, hep beraber gülebilmenin de yegâne reçetesi iletişimdir.
Öldük, ölümden bir şeyler umarak,
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü...
Nasıl hatırlamazsın o türküyü,
Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü,
Alıştığımız bir şeydi yaşamak...
Cahit Sıtkı Tarancı