Bir başka insanı, kişiliğinin en derindeki çekirdeğinden kavramının tek yolu sevgidir. Sevmediği sürece, hiç kimse bir başka insanın özünün tam olarak farkına varamaz. İnsan, sevgisi yoluyla sevilen kişideki temel kişilik özelliklerini ve eğilimlerini görebilecek duruma gelir ve dahası ondaki gerçekleşmemiş olan ancak gerçekleştirilmesi gereken potansiyelleri görür.Ayrıca kişi, sevgisi yoluyla, sevdiği insanın ne olabileceğinin ve ne olması gerektiğinin farkına varmasıma katkıda bulunarak bu potansiyelleri gerçekleştirmesini sağlar.
Viktor E. Frankl
insanın özleyebileceği nihai ve en yüksek hedef, sevgidir. O anda, insan şiirinin ve insan düşünce ve inancının vermesi gereken gizin anlamını kavradım: insanın sevgiyle ve sevgi içinde kurtuluşu.
Yaşamın anlamına ilişkin sorular, genel ifadelerle yanıtlanamaz. Tıpkı yaşamdaki işlerin son derece gerçek ve somut oluşu gibi, “yaşam” da bulanık bir şey değil, son derece gerçek, son derece somut bir şey anlamına gelir. Bunlar, her bireyde farklı ve eşsiz olan kaderi oluşturur. Hiçbir insan ve hiçbir kader, bir başka insanla ya da kaderle kıyaslanamaz..