Hayat denen bir şey vardı. Paralı parasız insanlar yaşıyorlardı. Kızıyorlar, gülüyorlar, ağlıyorlar, alakadar oluyorlar, seviyorlar, ıstırap çekiyorlar, fakat yaşıyorlardı..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben aşktan daima kaçtım. Hiç sevmedim . Belki bir eksiğim oldu. Fakat rahatım . Aşkın kötü tarafı insanlara verdiği zevki eninde sonunda ödetmesidir . Şu veya bu şekilde . Fakat daima ödersiniz. Hiçbir şey olmasa, bir insanın hayatina lüzumundan fazla girersiniz ki bundan daha korkunç bir şey olmaz..
En iyisi düşünmemekti . Kaçmaktı. Kendi içine kaçmak . Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.