Sevda

Ayrılıklara alışkınım.. Düş kırıklıklarına da..
Sayfa 209
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ama gençlere yazık.. Ne biçim bir dünyada yaşayacaklar? Biz hiç değilse bir ara sevinmiştik. Onların sevinecek zamanları olacak mı dersiniz?
Sayfa 177
Gerçekler beni ne üzüyor, ne de sevindiriyor. Öyle bir yaşa gelmişim demek ki.
Sayfa 126
Ölesiye mutsuzum. Ne var ki, ölmek istemiyorum. Çünkü ölmek bir şeyin (yani ömrün) kullanılması, tüketilmesi, bitirilmesi değil, tamamlanmasıdır. Zaten ben günlerimi kullanmadım, biriktirdim (Ne için?) şimdiye dek ne yaptım? Yalnızca bir seyirciydim. Üstelik kötü bir seyirci. Bakmasını bilemedim. Çünkü bilseydim, bana gerekli olan şeyleri görürdüm. Ellerim böyle boş kalmazdı
Sayfa 100
Düşlerim yoktu benim. Gerçeklere katlanmaya hazırdım.
Sayfa 52