Sevda Bulut
@Sevdabulut
Sayısız seyahatle dolu olağanüstü yoğunlukta bir yıldı."Bir süreliğine buraya gel, biraz dinlenirsin... " O sırada dikkat etmemiştim. Oraya seyrek gittiğimiz için, kendimize mola vermediğimiz için sürekli homurdanıp dururdu. Şimdi bu kelimelerde başka şeyler okuyorum. "Bir süreliğine gel. " dediğini duyuyorum, "Yanımda kal, bende artık iş yok, kışı atlatabilir miyim bilmiyorum. "
Sadece hikayeler hayatta kalacak. Ve babamın aramızdan ayrılmadan önce yetiştirdiği bahçe. Muhtemelen bu yüzden hikaye anlatırız. Dünyanın ve içindeki herşeyin yerli yerinde olduğu bir başka paralel koridor yaratmak için, tehlike ve ölüm akın etmeye başladığında anlatıyı başka bir tarha yönlendirmek için, tıpkı bahçıvanın bahçede suyu bir sonraki tarha yönlendirmesi gibi.
Hemen söyleyeyim, bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. Hatta sonunda bile değil, daha ortasında ama vefatının öncesini ve sonrasını anlatan tüm hikâyelerde o yine hayata dönecek. Çünkü, Gaustin'in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz.
