Kelimeler bizi tabaklarla şamdanların bir çocuğun en iyi arkadaşları olduğu, çirkin bir adamınsa yakışıklı bir prense dönüştüğü bir yere götürdü. Kendimi o kelimelerde önce kaybettim, sonra buldum.
Şu anda kalbe dair ciddi bir konu konuşuyoruz ve bu işin bana düşmediğini biliyorum ama biz öğretmenler, çocuklar söz konusu olduğunda doğru zamanlama diye bir şeyin olmadığını biliriz. Duygusal bir konu açtıklarında en iyisi onlara uyum sağlamaktır çünkü genelde ikinci bir şans bulamazsınız.
"İyi misşn, Bobby?"
"İyiyim."
"Ama sesin öyle söylemiyor. Bana sebebini anlatmak ister misin?"
"Sen de delirdiğimi düşünürsün."
"Neden öyle düşüneyim?"
Darth, Dooku'ya bir yumruk attı. "Herkes aklımı kaçırdığımı düşünüyor."
"Bana hiç öyle görünmedin."
Bobby sonunda bana baktı. "Onu gördüğüme inanmıyorlar."
"Kimi gördüğüne?"
Yanıt vermesi biraz zaman aldı. "Annemi... O öldü."
Buz gibi bir suda, çok uzaklara yüzmüşüz gibi hissettim.