Sevda Bulut
@Sevdabulut
Yalnızca topluca, sessiz bir can çekişme. Kimse kimseden yardım dilemiyordu. Ölmek gerektiği için ölüyorlardı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Her adımda üzerinde siyah kafatası olan beyaz bir pankart bize bakıyordu. Bir yazı:"Dikkat! Ölüm tehlikesi." Acı bir alay: Burda ölüm tehlikesi arz etmeyen tek bir yer var mıydı?
"Erkekler sola! Kadınlar sağa!
Sakince, kayıtsızca, duygusuzca söylenmiş dört kelime. Kısa ve basit dört krlşme. Halbuki annemden ayrıldığım andı.
Unutmak tehlike ve hakaret demektir. Ölenleri unutmak, onları bir kez daha öldürmek olur.
Kendisi de katledilmiş olan anadilimde yazarken her cümlede duruyor, kendime şöyle diyordum: "Olmadı." Yeniden başlıyordum. Başka fiiller, başka görüntüler, başka sessiz gözyaşlarıyla. Bir türlü olmuyordu. Olacak olan neydi ki tam olarak? Çalınmasın, gasp edilmesin, ırzına geçilmesin diye soyunan, ortaya çıkandı. Sözlükten çıkma mevcut kelimeler bana zayıf, yetersiz ve renksiz görünüyorlardı. Mühürlenmiş vagonlarda, bilinmeyene doğru yapılan son yolculuğu anlatmak için insan hangilerini kullanmalıydı?