Sevde Dayıoğlu Salagh
@Sevdefaatima_
Salgu, demek ki senin alnın kızardığında yetişkin oluyorsun. Peki, insanın kalben büyüdüğünü nasıl anlayabiliriz? Bazen içimin bir parçasının on bir yaşında takılıp kaldığını hissediyorum.
Belki de hepimizin içinde sonsuza dek çocuk kalacak bir yervardır. O yer ki anılarla yaşamaya devam eder. Hatırladığın çocukluk, içinde hâlâ yaşıyor.
Unutmayı en çok istediğim anıları beni görmesini hiç istemediğim halimle anlatmak ve
güvenle onun kollarına sığınmak, kendi ellerimle ördüğüm sağlam duvarın yıkılışını izlemek gibiydi. İnsanın ölmeden önce hayatındaki anıların bir film şeridi gibi gözlerinin önünden hızla geçtiğini duymuştum. Benim film şeridimde, çocuk gibi birine sarılıp ağladığım anlar pasparlak görünürdü muhtemelen. Hep başkalarından teselli bekleyen ben, bir gün acaba kırılgan bir ruhu kucaklayacak sıcak bir sığınak olabilecek miydim?
İnsanlarla birlikte olduğum anlarda bile
Panter'in çizdiği görünmez sınırların içinde hapsolmuş gibiydim. Panter adında bir duvar örüp duygularımı açıkça ifade etmeden yaşamaya öylesine alışmıştım ki...
Artık güneşin altında yüzüm kararana kadar koşup oynayan o on bir yaşındaki kız değildim. Zaman geçtikçe kara arkadaşımın çizdiği sınırlar içinde daha da hapsoldum. Eskisi gibi etrafımdaki şeyler bana huzurlu ya da güvenli gelmiyordu. Dizlerinin ve avuçlarının yaralanması hiç umurunda olmayan cesur ve şakacı o eski kız çocuğu, bana gittikçe yabancılaşmıştı.
Sevde Dayıoğlu Salagh
, bir kitap okudu10/10
3 günde okudu
·Okunma: 18 Şubat 2026 09:58
·2026 7. kitabı
