Goethe, Genç Werther'in Acıları kitabında: "Gerçi anlaşılmamak bizlerin kaderinde var." der.
Bazen ne kadar içimizi açmaya çalışsak da ne kadar duygularımızı dile getirmeye gayret etsek de insanın ruhu yalnızdır ve başkaları onu tam anlamaz.
Her birimiz kendi içdünyamızın derinliklerinde kaybolur, başkalarının gözünde sadece bir gölge, bir siluet olarak kalırız. Belki de bu yüzden, hislerimizi paylaşmak, düşüncelerimizi anlatmak her zaman bir çaba, bazen de boşuna bir uğraştır. Çünkü ruhun gerçek sancısını sadece kendi kalbimiz bilir.