Şimdi aynanın karşısındayım.Yansımama bakıp gülüyorum birde elimdeki makasa. O güzelim saçların hepsinin nasıl yavaş yavaş kaybolacağını biliyorum.Kesiyorum işte nedensizce. Giderek azalıyor. Içimden geçiriyorum.Bileklerim varken niye saclarım diye. Sonra tekrar gülüyorum bi yandanda giden saçlara bakıyorum ve diyorum ki onunda zamanı gelecek...