Derin bir kuyunun ortasında yapayalnız duruyordun. Sonra günlerden beri beklediğin o ışığı gördün. Sana doğru bir ip uzandı, kuyudan çıktığın o anı düşün ve sabretmeye devam et. Unutma! Biz iyiliği kötülerden, hayatı ölümden öğrendik.
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın başından başlayabilirim.
İsmet ÖZEL