İnsan bazı anılardan kurtulduğunu düşünüyor ama boşa. Hepsi orada, bir yerlere gizlenmiş olarak duruyor; bir odaya adımını atman, sırtından o berbat ürpertinin yükselmesine yetiyor. O mutlak depresyona batıyorsun. Pişmanlıklar, kıskançlıklar canlanıveriyor. Çarparak kapanan kapılar. Düşmanca sessizlikler.