"İntihar bir akıl hastalığıdır ve ancak bir akıl hastasının körleşmiş duygularının sağladığı soğukkanlıkla başarılabilir." Syf-316 Adım adım intihara sürüklenmiş Selim Işık. Bunun doğru olamayacağını düşünen arkadaşı Turgut Özben'in bu süreci araştırmasıyla başlar herşey. Selim, duyuları etrafa fazla açıktır. Tanıştığı, hayatına aldığı herkesi belki de gereğinden fazla önemsemiştir. Buna karşı zamanla yalnızlaşır. Selim'in de dediği gibi "bir insanı istemediğin zaman görmezsin bu huyuna alışırlar senin aramanı beklerler bir yandan da hazindir sen aramayınca kimsen yoktur yalnız başına yaşarsın yalnızlığını bir yandan da sitem ederler neden aramadın derler." Bazen hayata dair içinde bir umut kalmaz bazen ise yaşamak ister her ümitsizliğe rağmen yaşamak... Ama ne kadar uğraşsa da tutunamayanlar kervanına katılır. Tüm uğraşlarına rağmen artık o da bir tutunamayandır. Kafasında dönen o hazin son gerçekleşir. Turgutçuğum Özben, Selim Işık'ın bu gidişini kabbulenemez ve onun neler yaşadığını araştırmaya başlar. Evet Selim Işık bir tutunamayandır ve bu nedenle hayatına son verir ancak Turgut Özben kendisininde bir tutunamayan olduğunu anlayacaktır bu süreçte. Okuduğumuz her sayfada kendimizden kesitler bulabiliriz. Yapılan psikolojik tahliller içimizdeki tutunamayanı ortaya çıkarır nitelikte. Belki de bu kitap tüm okurların tutunamayan tarafını uyandırır. "Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben, kurşun kalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım." Çoğumuzun bazen içinde olduğu bir durum etkileyici bir şekilde dile getirilmiştir. Beni fazlasıyla etkileyen bir kitap olmuştur. Herkesin muhakkak okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap:)

TutunamayanlarOğuz Atay · İletişim Yayınları · 202474,9bin okunma