Sevilay Aydoğan

Biliyorum yaklaşıyoruz her an Biliyorum,oruçlu doğar insan ölümün iftar sofrasına...
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mutlu Son...
Ya mutluluk yolun sonu değil de yolun ta kendisi ise? Ya her gün mutlu olmak için binlerce sebebimiz olduğu halde biz görmüyorsak? masmavi gökyüzü ise, dinlediğimiz bir müzikte saklıysa, okuduğumuz bir kitabın sayfalarıysa mutluluk ,bembeyaz bi papatya'da bulduğumuz o ulaşılmaz huzura mutluluk deniyorsa o zaman mutluluğu bulmak için mutluluktan vazgeçmiş olmaz mıyız? Belki de yolun sonunda arzu ettiğimiz o mutluluğu yolun kenarlarındaki çiçeklerde bulabiliriz
Mutluluk Neydi?
Her şey senin parçan ; her şey canlı. İçeri girerken selam verdin mi çiçeklere? Duydun mu evin önünde öten kuşları? Teşekkür ettin mi uyandığında, sana armağan olarak verilen yeni güne? Yoksa teşekkür etmemeyi, kuşun ötüşünü duymamayı, çiçekleri görmemeyi mi yeğledin.”...
Derdinin ilacının dışarıda değil, içeride olduğunu anladığında değişir dünya’n… Acıyı tatmadan tatlının tadını nereden bilebilirsin ki? Dertlerden geçmeden dermanın kıymeti olmaz ✨ Derdi olmayan, üstüne gitmeyen şifacı ne bilsin… Üstüne gitmeden üstünden geçemezsin... Sana büyük acılar vereceğim çünkü büyük sevinçler yaşamanı istiyorum der hayat ...
Kaç gece kan ter içinde uyandın? Ya da kaç gece sabaha kadar uyuyamadın? Kaç yüz bedene mezar oldu yüreğin? Kaç acının izi kaldı yüzünde? Kaç volkan kurudu yanaklarında? Kaç sabah müjde ile uyanmak istedi içindeki çocuk. Ve kaç sabah uyandığında oyun arkadaşlarını göremedi? Ne kadar korkuyu taşıyabildi kalbin, Kaç atışı kaldırabildi dakikada?.. Kaç defa bağıra bağıra ağladın yalnız kaldığında… Kaç şarkı geçti hikayenin en içinden Kaç şiir döküldü gözlerinden Kaç türkü mırıldandın derinden… Kim bildi ki… Kim dinledi ve kim anladı? Seni kim duyabildi asıl sahibinden başka? Kim örttü yine acılarının üzerini şefkatle… “Sana darılmadım ve seni terketmedim” diyen kimdi … (Duha 3) “Acını benden başkasına izhar etme, derdini benden başkasına şikayet etme…Çözemezler… Derdinin dermanı bende, onlar bilemezler. Kurtarıcı sandıkların da benim kulum. Şifan bende” diyen kimdi ? Sen, umursamaz ve taş kesilmiş kalplerden yardım dilenirken, seni en çok umursayan “şah damarından yakınım” diyen kimdi? Bunu düşün Güzellik…
Hayata Dair