Ama bir kadın, "Ben üşüyorum" dediğinde, bunun cevabının, "üstüne bir şey al", "istersen bir taksiye binelim", "eve geldik zaten" türünden bir söz olmadığını, "üşüyorum" dediğinde kadının, "bana sarılsana" demek istediğini ve ona sarılmak gerektiğini öğrenmek epey zamanımı aldı.
Yaşadigimiz ânin bir başlangiç oldugunu, daha iyilerinin de gelecegini düşünmek, daha iyileri için elimizdekini arsiz bir çocuk gibi yerlere atmak, onu toza topraga bulayip yok etmek.
Hayata neyle başlarsan başla elinde çok az şey kaliyor. Gurur ve aptallik. Halbuki her şeyi istemiştik, öyle degil mi, der.
Gurur ve aptallik.
Hayattan elimizde kalan bu mu?
Bazen, evet...