Sevim şahin
@Sevimnur338
2 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Babam1000Kitap
Babacığım,
Bazı insanlar vardır; varlıklarıyla insanın omzuna yaslanacak bir dağ gibi durur. Sen benim için hep öyle oldun. Hayat bana ne getirirse getirsin, senin sessiz gücünü hep arkamda hissettim. Çok konuşmadın belki ama her sustuğunda bana bir şey öğrettin. Yorulduğunda bile dimdik duruşunu, vazgeçmemeyi, sabretmeyi senden öğrendim.
Çocukken elimi tuttuğun anlar hâlâ içimde en güvenli yer. Büyüdüm, değiştim ama senin gözlerindeki o koruyucu bakış hiç değişmedi. Bazen fark edemedim, bazen geç kaldım teşekkür etmeye… Ama bil ki kalbimdeki en sağlam sevgi, en gerçek saygı hep sana ait.
Hayat zorladığında, düşerken bile nasıl ayağa kalkacağımı senin duruşunla öğrendim. Sen benim ilk kahramanım, ilk öğretmenim, ilk yol gösterenimsin. İyi ki varsın baba. İyi ki benim babamsın.
Sevim şahin
Keşke babama bunları söyleyebilseydim 😔
Reklam
benden geriye kalanlar1000Kitap
Benden geriye kalanlar;
yarım kalmış cümleler,
söylenememiş ama hep hissedilmiş duygular…
Biraz yorgunluk,
biraz sabır,
çokça susarak öğrenilmiş hayat.
Benden geriye;
her şeye rağmen ayakta kalmayı seçmiş bir kalp,
kırıldığı yerden güçlenmiş bir ruh kalır.
Kimseye anlatamadığım ama gecelere emanet ettiğim düşünceler,
gülümserken içimde sakladığım fırtınalar…
Benden geriye kalanlar;
vazgeçmediklerim,
kendimden bile gizlediklerim,
ve “geçer” diyerek sarıldığım yaralar.
Bir gün her şey unutulsa bile,
ben kendime verdiğim sözü unutmadım:
Ne yaşarsam yaşayayım, kendim olmaktan vazgeçmeyeceğim.
Sevim şahin
İyiki bu kitabı okudum iyiki varsınız🙏
BabamaAlıntı
Bu mektubu okurken insan şunu fark ediyor: Baba figürü bir karakter değil, başlı başına bir hayat dersi. Bu satırlar süslü cümlelerden çok, yaşanmışlığın ağırlığını taşıyor. Her kelime, sessiz fedakârlıkların altını çiziyor. Okur, kendi babasını düşünmeden edemiyor; belki söylenmemiş teşekkürleri, belki yarım kalmış cümleleri…
Bu bir mektup gibi başlıyor ama aslında bir iç hesaplaşma. Sevginin yüksek sesle değil, duruşla anlatıldığı bir hikâye. Bitirdiğinizde içinizde hafif bir sızı, güçlü bir minnet ve “keşke ben de babama bunları söyleyebilsem” duygusu bırakıyor.
Altı çizilesi çok yer var.
Sevim şahin
İyiki bu kitabı okumuşum 🌸