Sevim şahin
@Sevimnur338
2 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Onlar konuşamadı belki ama kalpleri birbirine her şeyi anlattı.
“Aynı bedende iki kalp atıyordu; biri hayata tutunmak isterken, diğeri hayata tutunana güç veriyordu.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Babam1000Kitap
Babacığım,
Bazı insanlar vardır; varlıklarıyla insanın omzuna yaslanacak bir dağ gibi durur. Sen benim için hep öyle oldun. Hayat bana ne getirirse getirsin, senin sessiz gücünü hep arkamda hissettim. Çok konuşmadın belki ama her sustuğunda bana bir şey öğrettin. Yorulduğunda bile dimdik duruşunu, vazgeçmemeyi, sabretmeyi senden öğrendim.
Çocukken elimi tuttuğun anlar hâlâ içimde en güvenli yer. Büyüdüm, değiştim ama senin gözlerindeki o koruyucu bakış hiç değişmedi. Bazen fark edemedim, bazen geç kaldım teşekkür etmeye… Ama bil ki kalbimdeki en sağlam sevgi, en gerçek saygı hep sana ait.
Hayat zorladığında, düşerken bile nasıl ayağa kalkacağımı senin duruşunla öğrendim. Sen benim ilk kahramanım, ilk öğretmenim, ilk yol gösterenimsin. İyi ki varsın baba. İyi ki benim babamsın.
benden geriye kalanlar1000Kitap
Benden geriye kalanlar;
yarım kalmış cümleler,
söylenememiş ama hep hissedilmiş duygular…
Biraz yorgunluk,
biraz sabır,
çokça susarak öğrenilmiş hayat.
Benden geriye;
her şeye rağmen ayakta kalmayı seçmiş bir kalp,
kırıldığı yerden güçlenmiş bir ruh kalır.
Kimseye anlatamadığım ama gecelere emanet ettiğim düşünceler,
gülümserken içimde sakladığım fırtınalar…
Benden geriye kalanlar;
vazgeçmediklerim,
kendimden bile gizlediklerim,
ve “geçer” diyerek sarıldığım yaralar.
Bir gün her şey unutulsa bile,
ben kendime verdiğim sözü unutmadım:
Ne yaşarsam yaşayayım, kendim olmaktan vazgeçmeyeceğim.
