Hz Mevlana Bir hikâye anlatır;
Bir adam dostunun, Kapısına gelip kapısını çalar... İçeriden gelen ses;
-Kapıyı çalan da kim diye sorar...
Adam: "Ben'im" diye,Cevap verince dostu;
"Git şimdi, Zamanı değil sonra gel" der...
Adam kapıdan ayrılır. Ve bir yıl Dostunun hasretiyle Yanıp tutuşur.
Bir yılın sonunda Dostunun kapısına tekrar gelir. Reddedilme Korkusuyla kapıyı çalar.
İçeriden gelen ses: "Kim o" diye sorar.
"Adam; "Sen'im" diye cevap verir.!
Dost adamı içeri davet eder;
"Madem ki Ben'sin içeri gir.
Ev Dar iki kişi sığmıyor" der...
Kaçımızın Sen'im Diyebileceği Ruhunu
Birleştirebileceği biri var?
Kaçımız Ben'ini, Sen yapmayı başarabildi...
Çok sevdiğimizi Söylediğimiz halde
Sen'im diyemiyoruz Sevdiklerimize.?
Yunus Emre derki:
"Gerçek sevgi Bu olsa gerek..!
Sen-Ben değil.Sevdiğimizle bir olmak.
Ne mutlu Sen'ini bulabilene...
🥀🌙