"Léa ona kendinden emin, tepeden gülümsüyordu; ama hala yüzünde hafif bir kalp çarpıntısının, insanı kendine çeken bir sızının izlerini taşıdığının ve gülümsemesinin de ancak dökülen gözyaşlarının ardı sıra gelen bir gülümsemeye benzediğinin farkında değildi."