Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 15 dk.
Sayfa Sayısı:
150
Basım Tarihi:
Kasım 2020
İlk Yayın Tarihi:
1955
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
Chéri
ISBN:
9786057728777
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ah Colette! Romanlarını nasıl bir duyguyla yazdın, nasıl bu kadar bağladın beni kendine, okurken ki heycanımı nasıl anlatsam… Dediğin gibi gerçekten sadece hayal ürünü olan bir şey değil bu, anılarının ve deneyimlerinin çağrışımı bu yazdıkların. Kadın nesnesinin nasılda değişik bir açıdan erkeğe yansıtılmış hali “Cicim.” Döneminin ve edebiyat tarihinin en norm dışı yazarlarından Colette kişisel hayatında da pek çok defa bir erkeği sevmeyi denemiş, farklı evlilikler yapmış, kendi parasını kazanmış, kabare sanatçılığı yapmış. 81 yaşına kadar yaşayan Colette imrenilen yaşamı ve başarılı edebiyatıyla kendi kaderini de kendi tayin etmiş.
Edeibyatta, tiyatroda, sinemada, müzikte hatta sanatta bile kadın ve erkek ilişkisi üzerine eserler bulunmaktadır. Tabi ki bunlar her zaman bizim klasik romantizm anlayışımıza uygun değiler. Colette kitabında olgun bir kadın (Lea) ve genç bir erkek (Cicim) arasındaki bağı, ilişkiyi, sevgiyi, aşkı, cinselliği, paylaştıkları duyguları temel almıştır. Lea’nın seneler önce himayesine aldığı Cicim’le olan ilişkisi gün gün büyük bir aşka dönüşmüştür. Birbirlerinin çok seven Lea ve Cicim’in hayatı Cicim’in annesinin onu evlendirme isteğiyle tamamen alt üst olurken ikilinin iç dünyasına yaşadığı acıyı Colette bizimle paylaşıyor. Lea’nın Cicim’in evlenmesi ardından onu unutmak için bir süre ortadan kaybolması, Cicim’in eşiyle gittiği balayı sonrası Lea’yı bulamaması evliliğini umursaması kederinden perişan olmasını okuyoruz aslında. Lea’nın geri gelmesinin ardından ona koşan Cicim hem onun aşkını istiyor hem de eşinin gençliğini… Colette kitabında büyük aşkı ve genç bir beden arasında kalan Cicim’in, yaşlılığın etkisiyle kendinde kusur arayan fedakar Lea’nın kah komik çoğu zaman hüzünlü yer yer ateşli hikayesi anlatmakta.
Puan vermedi·150 syf.··
Beğendi
·2024 24. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 25 Şubat 2024 00:00
Paris’in Altın Çağı : La Belle Epoque
İkinci Fransa İmparatorluğu ve Prusya Krallığı arasında çıkan veraset savaşı sonrası sağlanan barış dönemi ile Birinci Dünya Savaşı başlangıcına kadar süren refah dönemi…
Başka bir deyişle 1880 Fransa’sında yaşanan, güzelliğin, kadın figürlerinin, kadın güzelliğininin öne çıkarılmasından dolayı bu ismi almış.
Neden şimdi bu bilgiyi paylaştığıma gelince…
#sidoniegabriellecolette bu döneme damgasını vurmuş bir kadın.
Edebiyatla ilişkisi ilk eşi olan yazar #henrigauthiervillars ‘ın kendi adıyla yayınlattığı ve çok ses getiren #claudine roman serisiyle başlamış. Boşandıktan sonra altı yıl müzikhollerde şarkıcılık yapmış.
#moulinrouge ‘da sahne alırken kıyafetinin açılması onun “Skandallar Kraliçesi” olarak anılmasına sebep olmuş.
Kendisini “erotik bir militan” tanımlayan cüretkâr Colette esasında yalnızlık ve zorluk dolu yıllar yaşamış.
O, küllerinden doğan bir #zümrüdüanka …
O, “Gigi, Cicim, Dişi Kedi, Duygusal Sürgün, O Zevkler, Avare Kadın” eserlerini edebiyata kazandırmış bir savaşçı.
Colette ‘ye gelince: Kurtezan Lea de Lanval ve meslektaşı Charlotte az önce bahsettiğim #labelleepoque dönemi kadınları.
Lea, geçen onca seneye rağmen güzelliğinden hiçbir şey kaybetmeyen hayat tecrübesi olan bilgili bir kadın. “Cicim” karakteri ise arkadaşı Charlotte’un güzelliği dillere destan biricik oğlu.
Colette, kimi zaman aşkın ve nefretin doruklarında gezindiği kimi zaman şefkatli bir “anne-oğul” (aralarındaki 30 yaştan ötürü) ilişkisi gibi olan bu birliktelikle toplumsal normları yerle bir edecek ölçüde cüretkâr bir Paris panoraması çizmiş.
Cicim kitap YorumuRoman
Selam arkadaşlar
Kitaptan önce biraz Colette den bahsetmek istiyorum. Colette; Parisli, sivri dilli, şahsına münhasır bir yazar.. Claudine serisi ile yazarlık hayatına başlayan yazar, burjuva toplumunu, özgürlüğü, erotik temaları ele alır kitaplarında.. Cicim kitabında ise Colette'in kendi hayatından izler taşıdığı söyleniyor. Kendisini aldatan kocasından intikam almak için kocasının ilk evliliğinden olan üvey genç oğlu ile beraber olduğu söyleniyor. Filmi de olan bu kitap da ise 50 yaşına yakın Lea ile bir fahişenin genç oğlu Cheri (cicim) ile yaşadığı aşk ve ilişkiyi konu alıyor. Nükteli, farklı dili olduğu kesin yazarın ancak Paris'in siyasi, sosyal durumları ile ilgili yüzeysel değil de daha derin eleştiriler olmasını beklerdim. Kitabın kapağını içeriğinden daha çok beğendim.
Yaşı kendisinden daha büyük bir kadınla, annesinin arkadaşıyla yaşadığı ilişki ve Cicim (Cheri)’in hikayesi...
İhtiyaçlar, ilişkilerindeki dinamikler, hayatlarında olan eksiklikleri birbirlerinden tamamlamaları, içsel konuşmaları çok etkileyici. Kitap boyunca bu ilişki açıklığıyla , derinliğiyle ve özellikle yazarın anlatımıyla beni çok etkilerken, içinde barındırdığı -belki de sömürü ya da istismar diyebileceğim- durumlarla da öfkelendirdi diyebilirim.
Cicim’in duygusal olarak yoksunluğunu Lea’da gidermeye çalışması ve onun da bu ilişkiyi besliyor olması... Bende uyandırdığı duygulardan arındırdığımda, aslında günümüz gerçekliğinden ne kadar çok iz barındırdığını düşündüm. Madame Peloux karakteri çocuğuna duygusal anlamda hiçbir yatırım yapamayan, sınırlarını belirlemeyen bir anne olarak onun hayatında ne büyük etki yarattığının farkında olmadan hayatını sürdüren bir kadın. Belki de bunu kasti olarak yapıyor. Ya da başka türlüsünü bilmiyor.
Cicim’in çocukluğundan bir bölümü şöyle anlatıyor yazar:
“Henüz peltek peltek konuşurken, hizmetkarların en aşağılık dedikodularını topladı. ... Şekerlemeler karnını ağrıttı, akşam yemeği unutulduğunda açlık sancılarına katlandı. Yarı çıplak ve üşütmüş halde ıslak güllerin arasında oturup annesinin onu sergilediği Çiçek Festivali’nde sıkıntıdan patladı. Ama on iki yaşında ona “Küçük Şaheser” diyen Amerikalı bir hanımın oynaması için kendisine avuç dolusu para verdiği yasadışı kumar salonlarında eğlendiği de oldu.”
Kısacası içinde barındırdığı büyük bir hikayeyle beni etkileyen bir kitap oldu. Ama zaman zaman çeviriden kaynaklandığını düşündüğüm zorlanmalar yaşadım. Yine kendi dilinden okumayı isteyeceğim bir kitap oldu.
Ayrıca Colette’in hikayesini okumak ve onun nasıl bir yazar olduğunu görmek de kitabı bambaşka bir konuma
Cicim ne istiyorsun? Büyü artık!İnceleme
Merhabalar,
Fransız edebiyatı okurken istemsiz bir sanatsal bir bakış açısı ekleniyor. Hikaye konusu oldukça başarılı ve dönemine göre (gerçi şu anda geçerli) Fransa'daki karmaşık ilişkileri güzel anlatmış.
Lea ve Cicim'in ilişkileri tam anlamıyla gerçek bir aşk hikayesiydi, acısıyla tatlısıyla. Sonu benim için beklenmedikti ama okuması çok keyifliydi. Yazım dili yer yer tabiri caizse ağdalı bir dille yazılmış olsa da akıcıydı.
Keyifli okumalar dilerim.
Kitabımızın ana karakteri Lea ve kendisinden yirmi dört küçük sevgilisi Cicim. Yedi sene süren ilişkilerinden sonra Cicim’i, annesi on dokuz yaşındaki genç Edmee ile evlendiriyor. Lea, Cicim evlendikten sonra aslında ona ne kadar aşık olduğunun ayırdına varıyor.
Colette’in biyografisine bakınca kitabın otobiyografik yönünün olduğunu da fark ettim. Yazarımızın zamanında genç üvey oğluyla ilişkisinin olduğuna dair bir dedikodu var. Ancak siz bu kitabı önyargılı olarak okumayın lütfen.
Karakter sayısı ise oldukça az. Okunması bu yüzden oldukça kolay ve rahat. 1-2 saat içinde bitirebileceğiniz bir kitap. Kısa, akıcı ve farklı bulduğum bir kitap oldu. Dili çok anlaşılır. Tavsiye ederim .
#okudumbitti
Yazarın okuduğum ilk eseri.
Bildiğim kadarıyla Fransız Yazarımız Colette eşinin kendisini aldatması üzerine, intikam almak için, eşinin önceki evliliğinden olan 16 yaşındaki oğluyla ilişki yaşıyor ve bu durum bu eserin oluşmasının nedeni oluyor. 19. Yüz yılda gerçekleşmiş bu durumun doğruluğunu yanlışlığını bir kenara bırakacak olursak;
Yazarın intikam uğruna yazdığı bu eserin dil ve anlatımının bu kadar enfes oluşu, betimlemelerin edebi keyifle dolu oluşu, kelimelerin hisse dönüşüp hislerin bizlere zerk oluşu çok güzel ve başarılı olmuş.
Karakter sayısının azlığı, kurgunun yazarın hayatından uyarlanışı, okumayı ve okuduğumuzu anlamayı oldukça kolaylaştırıcı.
Ben yazarın Kalemini beğendim. Evet işte bir kitap okuyorum dedim. Tavsiye ederim.
“Göğsündeki ipek saçlı siyah baş kımıldadı. Uyuyan sevgili uykusunda mızıldandı. Onu saran kollar gördüğü kötü rüyadan onu korudu ve Lea uzunca bir süre, gözleri kapalı, hiçbir şey düşünmeden ve amaçsızca, doğurmadığı o ‘yaramaz bebeği’ kollarında salladı.”
Bir kez daha hayatımıza girecek/girmiş adamları anne şefkatiyle sevmememiz gerektiğini anladım. Çünkü kadın fizyolojisi bunu kaldıramıyor bence.
Colette’nin okuduğum ikinci kitabı. İlki Dişi Kedi idi. Sanırım, Colette’nin tarzında şu var: Konuya geç girmek. Dişi Kedi’de de böyle olmuştu. 111 sayfalık kitap 79. sayfadan kopmuştu. Cicim’i okurken de aynı şeyle karşılaştım. Konuya geç giriyor fakat muazzam bir sonla bitiriyor. Ayrıca dönemi çok güzel işliyor. Benim gözümde gerçekten o beş çayları, korseler, bahçeler, hizmetliler, eski sokaklar yani dönem kitabına dair işlediği her şey gözümde çok canlı bir şekilde
betimleniyor. Fakat diyalogları çok uzun tutuyor Colette. Anlatıyor da anlatıyor… Bu diyalogları bu kadar uzun tutacağına bizi o muhteşem sona daha erken hazırlayabilirdi diye düşünüyorum.
Konudan bağımsız şunu söylemek istiyorum: Özellikle Fransız Edebiyatı’nda böyle dönem kitapları okuduğum zaman bizim edebiyatımızda da çoğu ismin bu alafrangalığı çok iyi işlemiş olduğunu düşünüyorum. Çünkü bazen okurken kendi edebiyatımızdan aklıma eserler geliyor ve onlarında âdeta bir Fransız edasıyla yazıldığını düşünüyorum.
Herkese iyi okumalar dilerim!
Colette, Fransa'nın en çok bilinen kadın yazarlarından. Yazarın kalemi döneme göre oldukça cesur. Ki zaten yazar gerek kendi yaşamı gerek edebiyat anlamında aykırı olarak nitelendiriliyor.
Colette'in biyografisini okuduğumuz zaman Cicim'de otobiyografik öğelere yer verildiği anlaşılıyor.
Yazar romanında genelde yaşanan genç kız - olgun erkek arasındaki ilişki yerine genç erkek - olgun kadın ilişkisini ele alıyor. Trajikomik bu hikâyede Cicim ve Lea'nın ilişkilerini, duygusal yoksunluklarını birbirleriyle tamamlamalarını, aralarındaki derin duygusal bağı okuyoruz. Colette, Cicim ve Lea üzerinden dönemin ahlaki anlayışına, değer yargılarına da ışık tutuyor.
Yazarın anlatımını, konuyu farklı işleyişini ben çok sevdim. Erkek karakterimiz Cicim'in hikayesinin küçük yaşlarda başlaması sebebiyle derine inersek istismar olarak nitelendirilebileceğinden kitap her okuyucuya hitap etmeyebilir.
Güzel ve farklı bir kadın erkek ilişkisini anlatıyor kitap. Daha çok kadın gözenden sevdiğinin biraz aşkı birazda annesi modunda bocalamasını, iki arada kalmasını , sevgisi ve vicdanı arasında sıkışmasını alaycı bir dille okuyoruz. Karakter sayısı az , dili akıcı, konusu ilginç. Tavsiye ederim benim gibi ilk defa Colette okuyacaklar için.
Yazar Hakkında
ColetteYazar · 18 kitap
Askeriyede yüzbaşıyken yaralanan ve bu nedenle küçük bir memurluk görevine getirilen bir babanın kızı olarak doğan Gabrielle Sidonie Colette, Burgundian kasabasında, Saint-Sauveur-en Puisaye'de doğdu. Çocukluk ve genç kızlık yıllarını taşrada geçirdi. 20 yaşına geldiğinde kendisinden 15 yaş büyük olan yazar ve eleştirmen Henri Gauthier-Villars ile evlendi. Bir süre serbest yazar olarak çeşitli dergilere yazılar gönderen Colette, Belçika Akademisi ile Acaremie Goncourt üyesi oldu.
1906 yılına gelindiğinde Gabrielle Sidonie Colette, dul bir kadındı. Paris müzikollerine ve Moulin Rouge'a girdi. Başarısız bir yazar olan ilk kocası Henri Gauthier-Villars yönetiminde özyaşamsal çizgiler taşıyan ve çok sevilen "Claudine" romanlarını kaleme almaya başladı. 1900'lü yılların başında "Claudine Okulda", "Claudine Paris'te", "Claudine Evli", "Claudine Gidiyor" adlı kitapları çıkardı. Sözü edilen bu kitaplarda yaşamı tanımaya çalışan akıllı bir kadının çocukluğunu, gençliğini ve evliliğini anlatır. Dört kitabında ortak kahramanı olan Claudine'ın, özgürlüğünü kazanmaya çabaları burjuva toplumu fazla irdelemeden erotik bir sonla noktalanır. Yazdıklarıyla kendi yaşamını temel olarak ortaya koyan Gabrielle Sidonie Colette, gerek "Claudine'ın Evi" gerekse "Sido" adlı romanlarında kendi çocukluğunu, yaşadığı memleketin özelliklerini ve annesini anlatır.
Yapıtlarında Paris müzikhol dünyasını da sık sık irdeleyen yazar, bu çevreyi olabildiğince açık bir dille konu etmekle birlikte toplumsal-eleştirel derinlik kazandıramaz. Genç bir teğmene duyduğu aşk nedeniyle kendi kişiliğini bulan revü şarkıcısı "Mitsou" ve zengin bir hayat kadını olan annesinin bir arkadaşıyla dostluk kuran üçkağıtçı "Cheri"nin yaşamını anlattığı romanlar, yazarın olaylar karşısındaki yüzeysel değerlendirmelerine ışık tutacak niteliktedir.
"Yeşil Başaklar" ve "Kediler" adlı romanlarında ise aşk ilişkilerini, özellikle de kadınların duygu dünyasını çevre ve yaşam koşulları içinde ince bir duyarlılıkla ele alan yazar 1954'te Paris'te yaşamını yitirmiştir.
