Aşk kainatta “Ben kimim?” sorusuna tezelden bir cevap vermemi sağlar. Ben aşkta kaybolmuş kişiyim ben aşkta yönünü yitirmiş sarhoşun tekiyim. Sevgilime yakın olmaktan özge bir davam yok.
“İnsan akar insanı özleyince.” Bu seçeneklerin hiçbiri aşkın sunduğu o alevli birlikteliği insana sunmuyor. Onun sağladığı vecd hali andımız hiçbir seçenekte yeterince kuvvetli bir ihtimal olarak belirmiyor. 
Bizi filmleriyle “kötü kahraman”a alıştıranlar, gün gelir yanı başımızdaki komşumuzu işgal ediverir. Sonra da içimizden onun filmlerine kendilerini kaptırmış birileri çıkar ve bu işgalin zaruri, hak edilmiş ve kabul edilebilir olduğunu söyler.