Sevtap Çavdar
@Sevtap_ikra
Şu anda okuduğu kitap
"Ben bir Sümerli öğretmen, şair ve yazarım. Yaşım yetmiş beşi bulduğundan öğretmenliği bıraktım çoktan. Fakat şairlik ve yazarlığım ölünceye kadar sürecek herhalde. Bu yaşam öykümü daha çok gelecek kuşaklar için yazmaya başladım. Bizim ulusumuz, dilimiz, geleneklerimiz, sosyal yaşantımız, sanatımız unutuluyor artık. Bu güzel ve uygar ülkemize her taraftan göz diktiler."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
vallâhü alîmüm bizzâlimîn.
-Allah zalimleri çok iyi bilir.
Cuma Suresi - 7
Marcus Aurelius kendime düşünceler tek kelime ile hangi yayınevinden okursanız okuyun etkisinin uzun süre gitmeyeceği hatta başucu kitabı yapmaya dek varacak bir eser.
En etkilendiğim kısımları not aldım, 1000kitapta en çok bu kitaptan alıntı paylaştım ve paylaşmaya doyamadım sanırım.
İçinde bulunan öğütler hayatın aslında ne kadar kısa gelip geçici ve bizim gündelik hayatta nasıl boğulduğumuzu işaretler gibiydi hayatıma pause tuşu gibi giriverdi bu kitap. Üstelik kitapla tanışmamı sağlayan 
La Perduta Gente teşekkürlerimi bir borç bilirim
Marcus Aurelius'la son vermek istiyorum.
M.S 161'de Roma İmparatoru olan Marcus Aurelius 121 yılının 26 Nisan gününde doğdu.
180 yılının sonunda, ordusunu kırmakta olan bir salgın sarılığına tutuldu, imparatorlarının öleceğini anlayarak gözyaşlarını tutamayan askerlerine " Niçin ağlıyorsunuz?" diye sordu Marcus Aurelius.
" Hepinizin beni yeniden bulacağı yere, sadece, sizden önce gittiğimi bilmiyor musunuz? " dedi ve o günün akşamı bir emri olup olmadığını öğrenmek için yanına gelen görevliye " Artık beni bırakın, doğan güneşi bulmaya gidin çünkü ben batışı'mdaydım." diye yanıt verdi.
La Perduta Gente teşekkürlerimi bir borç bilirim
Marcus Aurelius'la son vermek istiyorum.
M.S 161'de Roma İmparatoru olan Marcus Aurelius 121 yılının 26 Nisan gününde doğdu.
180 yılının sonunda, ordusunu kırmakta olan bir salgın sarılığına tutuldu, imparatorlarının öleceğini anlayarak gözyaşlarını tutamayan askerlerine " Niçin ağlıyorsunuz?" diye sordu Marcus Aurelius.
" Hepinizin beni yeniden bulacağı yere, sadece, sizden önce gittiğimi bilmiyor musunuz? " dedi ve o günün akşamı bir emri olup olmadığını öğrenmek için yanına gelen görevliye " Artık beni bırakın, doğan güneşi bulmaya gidin çünkü ben batışı'mdaydım." diye yanıt verdi.
" Biri beni aşağılayacak mı? Bu onun bileceği iş. Bana düşen hiçbir zaman aşağılanmaya yaraşır birşey yapmamak ya da söylememektir. Biri benden hoşlanmayacak mı? Bu onun bileceği iş. Bana düşen, kendimi herkese karşı iyi dilekli, yumuşak ve küstahlığa kaçmaksızın, ılımlılığımda direnmeksizin, ama ünlü Phocion'un yaptığı gibi, gerçeği de peçelemeksizin, Yalınca, dinginlik taslar sayılmayacak biçimde onu yanılgıdan kurtarmaya hazır görünmektir. Yürekten gelmelidir böyle duygular."
