okuduğum ilk brandon sanderson kitabıydı. açıkçası hayal kırıklığına uğradım, daha güçlü bir kalem hayal etmiştim. çok kötü değildi ancak daha iyi yazılabilirdi diye düşünmeden edemedim..
Reklam
Uzun bir reading slump'tan sonra ilaç gibi geldi. Ruhumun içinde hâlâ koşup oynayan o küçük çocuğa el uzattı, dizine oturttu ve anlattı masalını.. Çocuk oldum ve dinledim ben de..
Genç-çocuk katagorisinde olmasına rağmen kalemini ustalıkla konuşturmuş, hikayeyi çok güzel kurgulamış yazarımız. Her bölümü özenle dokumuş. Kelimelerini iyiliğe , sihre ve ay ışığına büründürmüş.. çok beğendim..
Güzel bir PKD klasiği daha bitti.
Sonu pek tatmin etmese de distopyaya doyuran ve günümüze ışık tutmayı başaran aynası zihninizde diğer kitaplarını okumak için tatlı bir heves bırakıyor.
Mendel'in ince ruhundaki nakışların bana tanıdık gelmesi çok hoşuma gitti. Ben de kitaplara kutsal varlıklarmış gibi özenle, yüksek bir dikkatle davranırım.
Zweig yine zihinlerde sinema perdesi kuruyor, kalemi türlü ışık oyunlarıyla canlanıp sanki kitap okumamışsınız da bir film sahnesi izlemişsiniz gibi hissettiriyor.
Son hikayeyi yazar tamamlanmadığı için havada kalmıştı. Zweig'ın nasıl bi son düşündüğünü çok merak etmiştim, bu durum benim için biraz hayal kırıklığı yaratsa da yine de harika bir eser kattım kütüphaneme.
Reklam