Lou Salome'nun bir kitabı vardı... Karakter aşkını söyle anlatıyordu... 'Bir tek sen böyle yürürsün, sen yürürken dünyanın bütün yolları düzmüş veya önündeki görünmez bir varlık yolları senin için düzeltiyormuş gibi geliyor insana.'
Ucu bağlanmamış, şişirilip havaya bırakılmış bir balon gibi bir yandan sönüyor bir yandan ordan oraya savruluyorum. Öyle bir noktaya geldim öyle yoruldum ki bir zamanlar en büyük hayalim havada süzülmek iken şimdi tek dileğim sönüp yere inmek.
Biliyorum, siz de çok sevdiniz.
Ve biliyorum, sizi de çok sevmediler.
Siz vazgeçilmek ne demek çok iyi bilirsiniz.
Biliyorum, sizden de çok vazgeçtiler...