sewdasewo
@Sewdasewo
“Kitaplarla iyileşen bir ruh, sayfalarla büyüyen bir dünya.”
“Bazı insanlar kaderlerini kabullendiklerini sanırlar;
oysa sadece alışmışlardır.”
Reklam
Alışmak mı, Kabullenmek mi?Edebiyat & Roman
Puan vermedi
Nahit Hanım, bir kadının sessizliğinin ardındaki fırtınayı anlatır.
Toplumun biçtiği roller, bastırılmış duygular ve içten içe büyüyen yalnızlık…
Osman Balcıgil bu romanda yüksek sesle bağırmaz;
aksine, suskunluk üzerinden vurur.
Nahit Hanım güçlü değildir belki,
ama gerçek hayattaki pek çok insan gibi dayanıklıdır.
Hayatı olduğu gibi kabul etmiş görünür,
ama satır aralarında hep şunu hissedersin:
“Başka bir hayat mümkün müydü?”
Bu kitap,
kadınların çoğu zaman yüksek sesle değil,
içlerinden kırılarak yaşadığını anlatır.
“Bir insanı öldürmekle bitmez bu hesap.” — Eşkıya
Hayatta öyle anlar vardır ki,
sana yapılanı unutmak mümkün olmaz.
Zaman geçer, acı küllenir, yaralar kabuk bağlar…
Ama insanın içinden söküp atamadığı şey vardır:
ihanetin izi.
Bazı hesaplar silahla değil,
nefreti büyütmeyen bir sabırla görülür.
Bazı yaraları da intikam değil,
yoluna devam edebilme gücü kapatır.
Ve en sonunda anlarsın:
Gerçek güç, hesabı kesmekte değil,
artık kimseye hesap vermeyecek bir insan olmaktadır.
“Ve insan bazen en yükseğe uzandığı anda değil,
en derine çakıldığı anda anlar kim olduğunu.
Karanlık, düşeni yutmak için değil;
küllerinden doğacak olanı güçlendirmek için bekler.”