Nahit Hanım, bir kadının sessizliğinin ardındaki fırtınayı anlatır.
Toplumun biçtiği roller, bastırılmış duygular ve içten içe büyüyen yalnızlık…
Osman Balcıgil bu romanda yüksek sesle bağırmaz;
aksine, suskunluk üzerinden vurur.
Nahit Hanım güçlü değildir belki,
ama gerçek hayattaki pek çok insan gibi dayanıklıdır.
Hayatı olduğu gibi kabul etmiş görünür,
ama satır aralarında hep şunu hissedersin:
“Başka bir hayat mümkün müydü?”
Bu kitap,
kadınların çoğu zaman yüksek sesle değil,
içlerinden kırılarak yaşadığını anlatır.
“Bir insanı öldürmekle bitmez bu hesap.” — Eşkıya
Hayatta öyle anlar vardır ki,
sana yapılanı unutmak mümkün olmaz.
Zaman geçer, acı küllenir, yaralar kabuk bağlar…
Ama insanın içinden söküp atamadığı şey vardır:
ihanetin izi.
Bazı hesaplar silahla değil,
nefreti büyütmeyen bir sabırla görülür.
Bazı yaraları da intikam değil,
yoluna devam edebilme gücü kapatır.
Ve en sonunda anlarsın:
Gerçek güç, hesabı kesmekte değil,
artık kimseye hesap vermeyecek bir insan olmaktadır.