İnsanın talihi açılınca sanki eli de açılıyor.Kendi elimize geçenin bir bölümünü başkalarına vermek,aslında içimizden kabaran duygu bolluğuna dışarı akacak bir yol açmaktır.
Cahil kişilerin ruhu gübrelenmemiş,sürülmemiş topraklar gibi katıdır.Önyargilar bu ruhlara,kaya diplerinde biten otlar gibi sımsıkı yapışır,inatla büyürler.Bunlari söküp atmak,kökünü kurutmak zor mu zordur;bunu biliyordum.
Hele kadınların çoğunlukla pek sakin olduklarına inanılır,ama kadınlar da tıpkı erkekler gibi duygu sahibidir.Erkekler gibi onlarda zekalarını,yeteneklerini işletmek için bir uğraş,eylem alanına gereksinim duyarlar.