“O derginin kapağına -bir kara delik resmine- bakarken, aslında kendine baktığını fark etti. Bir kara deliğe. Can çekişen, kendi içine çöken bir yıldıza.”
İmdaaat diye çığlık atmak istedim. Tamam karakter yalnız, mutsuz ve depresiz daha ne kadar böyle şeylerke betimlenecek? Karakteri gösterseniz de biz mi anlasak öyle olduğunu…ayrıca kara delikler zaten kendi kütleleri yüzünden içine çökmüş yıldızlardır yani direkt olarak içine çökmüşten ziyade kendi büyüklüğü altında ezilmiş gibi oluyorlar. Bilemiyorum…okuma isteğim kaçtı bi tık…