Şeyda TÜMER

Şeyda TÜMER
@Seydatmr
Tarih Öğretmeni
99 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
" Sana gelenler , erken açılmış bir yaranın geç sürülen bir merhemi gibi oldular. Sızını dindiremediler. Sadece yaranı kapattılar. O yüzden sen o istediğin başlangıcı yapamadın. Ama çok yaralıydın ve vaktin yoktu beklemeye. Bekleyemedin. Beklemedin. Kaldığın yerden devam edecek kadar bile kalmadın hiçbir yerde... Sende eksik olan sabırdı. Bu yüzden yalnızdın. Bu yüzden aşkın sana sahip olmayışı eksiltti seni bu kadar. Bu yüzden aşka sahip olman gerektiğini kavrayamadın bir türlü."
"İnsanlar yüzlerinde olmadıkları, olamayacakları bir maskeyle dolaşıyor, konuştukları her şeyde olmak istedikleri kişi olmuşçasına ifadelendiriyorlardı kendilerini. Oysa ne kadar eksik ve acizdiler. Ama farkında değildi hiçbiri bu durumun... İnsanoğlu böyleydi işte. Olmadığı gibi olduğunu düşünüp , kendini yüceltirken , aslında ne olmadığını bilirdi. Ve insanlar asla ne olmadıklarını söylemezdi. İnsanlar arasında varılan hüzünlü bir anlaşmaydı bu. Tatlı yalanlarda kaybolmak acı gerçeklerde kendini bulmaktan daha çekiciydi.
" Fazla insan çarpıntı yapıyordu."
" umutla beklerken , umutlar azalıp azalıp , yok olmaya başladığında aramaktan vazgeçip bulduğumuza razı oluyorduk. Razı olduğumuza tam alışmaya başladığımızda ise aradığımız kişi karşımıza çıkıyordu. Allah bullak oluyordu her şey. Ve biz düzeni düzensizliğe tercih ediyorduk çoğu zaman. Bu yüzden beklediğimizi hak etmediği yere gönderiyor , razı olduğumuzla , hiç de razı olmadığımız bir hayat sürüyorduk. Ya ümitlerimiz erken bitiyordu, ya beklediklerimiz geç geliyordu. "
"Yüzsüzlüğünden tükürülecek bir yüzü bile kalmayan insanlar tanımıştı. Onların neden bu kadar karaktersizleştiğini düşündü. Acaba o çoğunluk haklıydı da azınlıkta kalanlar mı suçluydu? Seçimlerimizi yaparken hayat hep yanlışa mi sürüklüyordu hayat bizi? Neden hep aradıklarımızı kaybedip aramadıklarımızı buluyorduk? "