Öyle Durdum, Bekliyorum; Zamanın Beni Yutmasına İzin Vererek. Ömrüm, Akrebin Yelkovanla Dansına Heba Gidiyor. Bir Ömürlük Suskunluk Birikiyor İçimde, Ne Giden Geri Dönüyor, Ne Kalan Gerçekten Kalıyor.
Saatler Duvarlardan Dökülüyor Sessizce, Her Tik Tak Biraz Daha Eksiltiyor Beni. Bir Zamanlar Umut Dediğim Şey, Şimdi Eski Bir Fotoğraf Gibi Sararmış Avuçlarımda.
Ve Ben, Kendi Gölgeme Bile Yabancılaşmışken, Gecenin Koynunda Kaybolan Bir Yıldız Gibi Sönmeden Önce Son Kez Parlamayı Bekliyorum.
Belki Bir Gün, Bütün Bu Bekleyişlerin Ardından, Zaman Beni Yutmak Yerine Yaralarımı Taşıyan Bir Nehre Dönüşür De Kendimi Yeniden Bulurum Akıp Giden Ömrün Kıyısında.."